Αντιφλεγμονώδη ονομάζονται τα τρόφιμα που συμβάλλουν ώστε να μειωθεί μια φλεγμονή στο σώμα.
Η φλεγμονή είναι μια διαδικασία προστασίας που ενεργοποιείται από το ανοσοποιητικό σύστημα με σκοπό την εξάλειψη μικροοργανισμών ή την επούλωση ιστών που έχουν υποστεί βλάβη. Αυτή την αντίδραση πραγματοποιούν τα λευκά αιμοσφαίρια, που είναι κύτταρα του λεμφικού συστήματος. Συνεπώς, χωρίς τις φλεγμονές δεν θα ήταν εφικτή η ανάπλαση των ιστών και οι αντιμετώπιση των λοιμώξεων.
Πώς επιδρά η διατροφή στη φλεγμονή
Η φλεγμονή, ακόμα κι όταν έχει περάσει η επίδρασή της μπορεί να παραμένει και να συνεχίζει να είναι επιβλαβής για τον οργανισμό. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να προκληθεί κυρίως λόγω κακής διατροφής, αλλά και από το άγχος, την έλλειψη άσκησης, γενετικούς παράγοντες, την ανεπαρκή αποκατάσταση μετά από τραυματισμό, την έκθεση σε τοξίνες ή και λόγω της χρήσης φαρμάκων.
Οι κατάλληλες διατροφικές επιλογές είναι σημαντικές για τη διατήρηση της ισορροπίας και την καταστολή των φλεγμονών. Αν μια φλεγμονή επιμένει για πάνω από 3 μήνες θεωρείται χρόνια και μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και το βάρος του ατόμου.
Για να εξαλειφθούν οι φλεγμονές χρειάζονται δραστικές και μακροχρόνιες αλλαγές στον τρόπο ζωής.
Αντιφλεγμονώδη τρόφιμα
Τα πιο γνωστά αντιφλεγμονώδη τρόφιμα είναι:
Μούρα
Πλούσια σε φυτικές ίνες, μέταλλα και βιταμίνες.
Λιπαρά ψάρια
Είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα.
Σταυρανθή λαχανικά
Μπρόκολο, κουνουπίδι, λαχανάκια Βρυξελλών και λάχανο. Πλούσια σε φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, Κ και μαγγάνιο και έχουν ξεκάθαρα αντιφλεγμονώδη δράση.
Αβοκάντο
Πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά, φυτικές ίνες, κάλιο και μαγνήσιο.
Πράσινο τσάι
Μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, παχυσαρκίας, καρκίνου και Αλτσχάιμερ.
Πιπεριές
Πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.
Μανιτάρια
Πλούσια σε σελήνιο, χαλκό και τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β.
Σταφύλια
Περιέχουν ανθοκυανίνες, που βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής. Επίσης μειώνουν τον κίνδυνο πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων, του διαβήτη, της παχυσαρκίας και του Αλτσχάιμερ.
Κουρκουμάς
Μπαχαρικό με έντονη γεύση. Είναι πλούσιος σε κουρκουμίνη που προκαλεί αντιφλεγμονώδη δράση.
Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
Το ελαιόλαδο είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά, απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία της καρδιάς και του υπόλοιπου οργανισμού. Είναι η βασική πηγή λιπαρών που χρησιμοποιείται στη Μεσογειακή Διατροφή.
Μαύρη σοκολάτα και κακάο
Είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά συστατικά που έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.
Ντομάτα
Πλούσια σε λυκοπένιο, ένα αντιοξειδωτικό με μεγάλες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, βιταμίνη C και κάλιο.
Κεράσια
Πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως ανθοκυανίνες και κατεχίνες, που καταπολεμούν τη φλεγμονή.
Τρόφιμα που ευνοούν τη φλεγμονή
Φυσικά υπάρχουν και τρόφιμα που διατηρούν και μάλιστα ενισχύουν τη φλεγμονή στον οργανισμό. Τέτοια τρόφιμα είναι:
Ζάχαρη
Βρίσκεται στα γλυκά, τα αναψυκτικά, έτοιμα επεξεργασμένα προϊόντα, μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού κ.α.
Τρανς και κορεσμένα λιπαρά
Τα τρανς λιπαρά βρίσκονται στα τηγανητά, στα μπισκότα, τα πατατάκια, τα σφολιατοειδή τρόφιμα κ.α. Τα κορεσμένα λιπαρά βρίσκονται στο κρέας και στα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα.
Ω6 λιπαρά οξέα
Παρόλο που αποτελούν απαραίτητα λιπαρά οξέα για τον οργανισμό, σημαντικός είναι ο λόγος ω6/ω3 λιπαρά οξέα. Η ιδανική αναλογία είναι 4:1 και έχει παρατηρηθεί πως η κατανάλωσή τους μπορεί να φτάνει το 20:1. Γι’ αυτό απαιτείται περιορισμός των φυτικών ελαίων όπως το ηλιέλαιο, το καλαμποκέλαιο, το σογιέλαιο κ.α.
Απλοί υδατάνθρακες
Βρίσκονται στα τρόφιμα που δεν είναι ολικής άλεσης, δηλαδή άσπρο ψωμί και ζυμαρικά, καθώς και άλλα τρόφιμα με χαμηλές φυτικές ίνες. Τα τρόφιμα αυτά έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, επηρεάζοντας και δυσχεραίνοντας την αργή και σωστή ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, προκαλώντας έτσι φλεγμονή.
Αλκοόλ
Όταν καταναλώνεται σε υψηλότερες ποσότητες από τη συνιστώμενη ημερήσια δόση
Τι ισχύει με τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα και τις παρενέργειες του πεπτικού συστήματος
Ο κίνδυνος εκδήλωσης παρενεργειών στο πεπτικό σύστημα από τα ΜΣΑΦ είναι πιο έντονος όταν το άτομο έχει ιστορικού πεπτικού έλκους, όταν υπάρχει ταυτόχρονη χορήγηση ασπιρίνης ή αντιπηκτικών και λόγω ηλικίας (όσο αυξάνεται η ηλικία, αυξάνεται και η πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών).
Οι παρενέργειες αφορούν το ανώτερο και το κατώτερο πεπτικό σύστημα, αν και σπανιότερα το δεύτερο. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται με τη μορφή δυσπεψίας και πεπτικού έλκους.
