Σεφ. Ο αρχιμάγειρας, ο δεξιοτέχνης της γαστρονομίας, αυτός που είναι υπεύθυνος για την εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας. Ένας σεφ δεν λειτουργεί ποτέ στο «και πέντε». Είναι προνοητικός, εξασφαλίζει τα υλικά του, τα εργαλεία του, είναι ευέλικτος, τολμηρός, δοκιμάζει να κάνει συνδυασμούς που φαίνονται αταίριαστοι. Επιλέγει προσεκτικά τα μέρη της σύνθεσης και υλοποιεί βήμα-βήμα, αυτό που οραματίστηκε. Και το προσφέρει ευγενικά στους καλεσμένους του, για να το απολαύσουν!
Τι είναι το Σεφ στο Παραπέντε
Το Σεφ Στο Παραπέντε δεν είναι απλώς μια συλλογή από συνταγές εύκολες, γρήγορες, θρεπτικές και πολύχρωμες. Είναι ένας εμπνευστικός οδηγός για το πώς να γίνουμε εμείς σεφ, στη ζωή τη δική μας.
Η ζωή προϋποθέτει την τροφή. Η θρέψη είναι βασική ανάγκη όλων μας. Αλλάζουν οι ανάγκες μας μέρα τη μέρα ή μέσα στη μέρα. Αλλάζουν όμως και οι επιλογές και οι επιθυμίες μας. Πραγματικά, οι επιλογές στις τροφές πλέον, ξεδιπλώνονται αμέτρητες. Πολλά χρόνια τώρα έχουμε τη δυνατότητα να δοκιμάζουμε και να υιοθετούμε στη διατροφή μας, είδη που έρχονται από άλλους πολιτισμούς, από χώρες που δεν έχουμε καν επισκεφθεί.
Κι εκείνη η στιγμή που απλώνω το χέρι, είναι σπουδαία και μοναδική, αφού αυτό που θα πάρω, θα επιδράσει στο σώμα, στο μυαλό και στην καρδιά μου, τώρα και αργότερα.
Σαν να βρισκόμαστε κάθε φορά μπροστά σε έναν γρίφο. Από τη μια να υπολογίζω τις ανάγκες μου, από την άλλη να μετρώ τις επιλογές μου.
Πως με βοήθησε το βιβλίο αυτό
Το να γίνω ο σεφ στη ζωή μου είναι μια τέχνη κι όπως κάθε τέχνη, έτσι κι αυτή, καλλιεργείται. Βασικά συστατικά στην τέχνη αυτή, είναι η επιλογή και η προετοιμασία.
Πως θα επιλέξω ποιο είναι το κατάλληλο για μένα, αυτή τη στιγμή;
Πώς θα παρέμβω στην πρώτη ύλη, για να μου την προσφέρω;
Στο πλήθος των ερεθισμάτων, είναι εύκολο να μπερδευτούμε. Το σώμα, όμως, σοφό καθώς είναι, μου δείχνει τώρα ή μετά, πως κάτι άλλο ήθελε, αλλιώς περίμενε να του φερθώ.
Ξέρουμε όλοι πως οι καλύτερες αποφάσεις λαμβάνονται όταν είμαστε ψύχραιμοι, μακριά από πάλη και φυγή.
Πόσο σημαντικό είναι λοιπόν να έχω έγκαιρα οργανωθεί, για όσα χρειάζομαι, όταν ακούω τη φωνή της πείνας απαιτητικά να με καλεί να την ικανοποιήσω;
Πόσο σπουδαίο είναι να γίνω μέρος της διαδικασίας, που οδηγεί στο γευστικό πιάτο που μου σερβίρω;
Τι διδάχθηκα από το Σεφ στο Παραπέντε
Να πιάσω, να αγγίξω με τα χέρια μου, να μυρίσω, να δω τα χρώματα, τα σχήματα να μεταμορφώνονται, να ακούσω πώς αλλάζουν οι ήχοι μέσα από τις κατσαρόλες μου, ανάλογα με το τι θα μπει, θα προστεθεί μέσα σε αυτές, να το γευτώ. Να το βάλω στο στόμα μου, να το μασήσω αργά, να διακρίνω τα αρώματα και τις υφές του. Πως πρέπει να ρουφήξω, να αφομοιώσω την απόλαυση. Να ικανοποιήσω τον εαυτό που αναζητά την ευχαρίστηση και στην μπουκιά του φαγητού.
Όχι, δεν είναι τελικός προορισμός το στόμα μου και η γεύση που μου αφήνει. Το ταξίδι συνεχίζεται ώρες μετά, σε κάθε κύτταρό μου, γίνεται ενέργεια για να προχωρήσω, προς τα εκεί που θέλω στη ζωή μου να βρεθώ.
Ξαναπιάνοντας το Σεφ Στο Παραπέντε μετά από καιρό, συνειδητοποιώ με έκπληξη και με χαρά, πόσα από αυτά που επιλέγω καθημερινά, είναι εμπνευσμένα από τις σελίδες του και τον δημιουργό του. Τον συγγραφέα που μέσα από τα βιβλία του, με έμαθε να κατανοώ, να εμβαθύνω και τελικά να απολαμβάνω τον μαγικό κι απέραντο κόσμο, που λέγεται τροφή και διατροφή.
Έτσι λοιπόν, βήμα-βήμα, όπως συμβαίνει στα διάφορα στάδια στις συνταγές μαγειρικής, περήφανα, με ευγνωμοσύνη και χαρά, γίνομαι – είμαι σεφ στην κουζίνα μου, σεφ στη ζωή μου!
