Ο μόλυβδος μπορεί να υπάρχει στα τρόφιμα επειδή βρίσκεται στο περιβάλλον όπου καλλιεργούνται, εκτρέφονται ή επεξεργάζονται τα τρόφιμα.
Ο μόλυβδος που βρίσκεται στο έδαφος, τον αέρα και το νερό μπορεί να υπάρχει φυσικά και από ανθρώπινες δραστηριότητες. Τα επίπεδα μολύβδου στο περιβάλλον μπορεί να ποικίλλουν. Παίζει ρόλο η γεωγραφική σύνθεση των τοπικών περιοχών και η εγγύτητα σε τρέχουσα ή παρελθούσα ρύπανση. Για παράδειγμα, από την ευρεία χρήση μολύβδου σε διάφορα προϊόντα, όπως υλικά υδραυλικών εγκαταστάσεων, χρώματα και βενζίνη.
Στοιχείο που καταργείται σταδιακά
Πολλές εμπορικές και βιομηχανικές χρήσεις του μολύβδου έχουν καταργηθεί σταδιακά. Εξακολουθούν όμως να υπάρχουν ορισμένα προϊόντα που κατασκευάζονται και περιέχουν μόλυβδο.
Ο μόλυβδος στο περιβάλλον μπορεί να καθιζάνει ή να προσλαμβάνεται από τα φυτά ή να προσλαμβάνεται από τα ζώα. Είναι πιο συχνός σε ορισμένα τρόφιμα και σε τρόφιμα που καλλιεργούνται σε γεωγραφικές περιοχές με υψηλότερα επίπεδα μολύβδου.
Η χρήση μολύβδινων σωλήνων μπορεί επίσης να μολύνει το νερό που χρησιμοποιείται στην παραγωγή τροφίμων. Επίσης, ο μόλυβδος που χρησιμοποιείται σε κεραμικά ή άλλες επιφάνειες που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα μπορεί να διαρρεύσει στα τρόφιμα.
Μόλυβδος, μια τοξική ουσία
Ο μόλυβδος είναι μια τοξική ουσία για το ανθρώπινο είδος και άτομα όλων των ηλικών μπορούν να επηρεαστούν.
Στι ΗΠΑ, ο FDA παρακολουθεί και ρυθμίζει τα επίπεδα μολύβδου στα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωμάτων διατροφής, και στα καλλυντικά. Αν και δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί ή να αφαιρεθεί πλήρως ο μόλυβδος από τα τρόφιμα, τα επίπεδα στα τρόφιμα μπορούν να μειωθούν.
Βάσει του νόμου, οι παραγωγοί τροφίμων έχουν την ευθύνη να εφαρμόζουν τους ελέγχους που απαιτούνται για να ελαχιστοποιήσουν σημαντικά ή να αποτρέψουν την έκθεση σε χημικούς κινδύνους – συμπεριλαμβανομένου του μολύβδου.
Πότε γίνεται επιβλαβής ο μόλυβδος
Για να προσδιορίσουμε αν το επίπεδο μολύβδου σε ένα τρόφιμο αποτελεί δυνητική ανησυχία για την υγεία, εξετάζουμε την τοξικότητα του μολύβδου και την έκθεση με βάση το επίπεδο μολύβδου που μετρήθηκε στο τρόφιμο και την κατανάλωση. Μπορούμε επίσης να εξετάσουμε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού (π.χ. πολύ μικρά παιδιά).
Εάν ο οργανισμός διαπιστώσει ότι ο μόλυβδος καθιστά το τρόφιμο μη ασφαλές, αναλαμβάνεται δράση. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει συνεργασία με τον κατασκευαστή για την επίλυση του ζητήματος. Επίσης, την λήψη μέτρων για να αποτραπεί η είσοδος ή η παραμονή του προϊόντος στην χώρα.
Ο ρόλος του FDA στην Αμερική
Στόχος του FDA είναι να περιορίσει την έκθεση των καταναλωτών στον μόλυβδο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην προστασία των πολύ μικρών παιδιών, μέσω της ανάπτυξης κανονισμών, επιπέδων δράσης και συμβουλών προς τους καταναλωτές. Ο οργανισμός εξετάζει τις επιπτώσεις στην υγεία του “όλου τροφίμου”. Αυτό περιλαμβάνει:
- τις πιθανές βλαβερές επιπτώσεις στην υγεία από συγκεκριμένους μολυσματικούς παράγοντες που μπορεί να υπάρχουν
- τα θρεπτικά συστατικά του τροφίμου που είναι ζωτικής σημασίας για την αύξηση και ανάπτυξη των βρεφών και των μικρών παιδιών
Επιπτώσεις μολύβδου
Ο μόλυβδος είναι τοξικός για τον άνθρωπο και μπορεί να επηρεάσει άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή κατάστασης υγείας.
Οι επιπτώσεις στην υγεία ποικίλλουν ανάλογα με τα επίπεδα μολύβδου, το χρονικό διάστημα έκθεσης ή την ηλικία του καταναλωτή. Επίσης, από το αν υπάρχουν και άλλες εκθέσεις που συμβαίνουν ταυτόχρονα.
Τα έμβρυα, τα βρέφη και τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις πιθανές βλαβερές συνέπειες από την έκθεση σε μόλυβδο. Αυτό συμβαίνει λόγω του μικρότερου μεγέθους του σώματός τους, του μεταβολισμού τους και της ταχείας ανάπτυξής τους.
Η έκθεση σε υψηλά επίπεδα μολύβδου κατά τη διάρκεια περιόδων ενεργού ανάπτυξης του εγκεφάλου μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές επιπτώσεις, όπως μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολίες συμπεριφοράς και μείωση του δείκτη νοημοσύνης. Για τους ενήλικες, η χρόνια έκθεση σε μόλυβδο σχετίζεται με δυσλειτουργία των νεφρών, υπέρταση και νευρογνωστικές επιπτώσεις.
Μόλυβδος: Πώς μετριέται η έκθεση
Η έκθεση σε μόλυβδο μετράται με τη διενέργεια δοκιμών για τα επίπεδα μολύβδου στο αίμα ενός ατόμου. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων χρησιμοποιούν ένα επίπεδο αναφοράς μολύβδου στο αίμα 3,5 μικρογραμμάρια ανά δεκάγραμμο (μg/dl).
Οι καταναλωτές καλούνται να γνωρίζουν ότι
Η κατανάλωση μιας ποικιλίας τροφίμων με πυκνότητα θρεπτικών συστατικών ανάλογα με την ηλικία σε όλες τις κύριες ομάδες τροφίμων, όπως λαχανικά, φρούτα, δημητριακά, γαλακτοκομικά και πρωτεϊνούχα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά, είναι καλή για τη διατροφή και την ασφάλεια των τροφίμων.
Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας τρέφεται σωστά. Αυτό όχι μόνο υποστηρίζει την υγεία και την ανάπτυξή του, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλει στην προστασία του από τις επιπτώσεις των μολυσματικών παραγόντων.
Οι φροντιστές δεν χρειάζεται να πετάξουν τις επεξεργασμένες ή συσκευασμένες παιδικές τροφές ή να σταματήσουν να ταΐζουν ορισμένα τρόφιμα σε βρέφη και παιδιά. Η εξάλειψη ολόκληρων ομάδων τροφίμων από τη διατροφή των παιδιών μπορεί να οδηγήσει σε ελλείψεις θρεπτικών συστατικών και πιθανά κακά αποτελέσματα για την υγεία.
Ο μόλυβδος που εισέρχεται μέσα ή πάνω στα φυτά δεν μπορεί να απομακρυνθεί πλήρως με το πλύσιμο ή άλλα στάδια επεξεργασίας των τροφίμων.
Η παρασκευή σπιτικών παιδικών τροφών δεν είναι πιθανό να μειώσει τα επίπεδα μολύβδου στα τρόφιμα, καθώς ο μόλυβδος στα φυτά και τα ζώα από το περιβάλλον εμφανίζεται γενικά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης. Θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε υψηλότερα επίπεδα μολύβδου στη σπιτική εκδοχή, δεδομένου ότι οι παρασκευαστές παιδικών τροφών έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα, σε σύγκριση με τους καταναλωτές, να εφαρμόζουν στρατηγικές, όπως ο έλεγχος των συστατικών που χρησιμοποιούνται στα τελικά προϊόντα ή η προμήθεια φρέσκων φρούτων και λαχανικών από περιοχές με χαμηλότερα επίπεδα μολύβδου.
