Περί αγάπης

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram

Τον τελευταίο καιρό μαθαίνουμε για πλήθος ανθρωποκτονιών που αφορούν και σε άνδρες και σε γυναίκες, για ενδοοικογενειακή βία, για τοξικές σχέσεις.

Γενικά υπάρχει πληθώρα αναφορών σε προβληματικές σχέσεις. Ακούγεται ειρωνικό να ξεκινάει κάτι με μόνο αίτημα την αγάπη και να καταλήγει σε μία σχέση προβληματική, τοξική ακόμη και βίαιη…

Δεν είναι πρωτόγνωρο

Είμαι απολύτως βέβαιη ότι δεν είναι πρωτόγνωρο γεγονός η σημερινή συνθήκη που περνάμε στις σχέσεις.

Λίγο τα social media, λίγο το κίνημα me too αλλά και η προσπάθεια ενδυνάμωσης και στήριξης των ατόμων που βιώνουν δύσκολες στιγμές με το ταίρι τους και αυτά τα γεγονότα αρχίζουν και γίνονται γνωστά πλέον παγκοσμίως…

Το παρών κείμενο δεν αποσκοπεί στο να σταθεί στις δύσκολες αυτές σχέσεις. Αποσκοπεί στο πώς είναι να προσφέρεις και να λαμβάνεις αγάπη αντίστοιχα. Υπάρχουν πολλά είδη αγάπης. Φιλική, ερωτική, γονεϊκή,  συγγενική και ούτω καθεξής. Σε όλα τα είδη αγάπης όμως υπάρχει ένας κανόνας. Δεν υπάρχει καμία μορφή βίας ή οποιασδήποτε άλλου είδους βλάβη του ενός για τον άλλο.

Ακόμη και για το πιο απλό, όπως για παράδειγμα σε μία ερωτική σχέση δύο νέων. Το να προκαλέσει ο ένας συναισθήματα ζήλειας στον άλλο, δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με αγάπη. Μην ξεχνάμε τον κανόνα: Καμία μορφή βίας ή οποιασδήποτε άλλης μορφής βλάβη, είτε συναισθηματική είτε σωματική.

Άρα, το να προκαλέσω τη ζήλεια ή την ανησυχία στο σύντροφό μου δεν έχει σχέση με την ευρύτερη έννοια της αγάπης. Έχει σχέση με την έννοια του ελέγχου. Να έχω εγώ τη δύναμη να ελέγξω τη συναισθηματική κατάσταση του συντρόφου μου.

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο!

Για να κάνουμε πιο σαφή την έννοια της αγάπης σε αντιπαράθεση με την έννοια του φόβου ή της βίας, ας δούμε ένα ακόμη παράδειγμα.

Αν ένα παιδί κάνει κάποια σκανταλιά ή κάποια ζημιά και ο γονιός ή ο φροντιστής χτυπάει το παιδί, τι μαθαίνει αυτό; Απώτερος σκοπός του γονιού/φροντιστή είναι να σταματήσει τη συμπεριφορά αυτή. Έχει όμως καθοδηγήσει το παιδί σωστά; Μάλλον όχι, γιατί αν το σκεφτούμε και μία δεύτερη φορά, ο ενήλικας με την πράξη του αυτή έμαθε ότι ο «μεγάλος» άνθρωπος έχει δύναμη ως προς τον μικρό (που είναι το παιδί) και όταν δεν του αρέσει μια συμπεριφορά μπορεί με τη βία να κάνει τον άλλο να τη σταματήσει.

Εν συντομία λοιπόν στο παράδειγμα αυτό έχει μάθει ότι για να έχεις δύναμη πρέπει να είσαι μεγάλος, ή έστω μεγαλύτερος από κάποιον άλλο. Επίσης, ότι με τη βία μπορείς να καθορίσεις τη συμπεριφορά του άλλου. Είναι αυτό αγάπη; Όχι.

Αυτό που προφανώς θα ήθελε ο γονιός/φροντιστής να κάνει με το παιδί είναι αρχικά να σταματήσει αυτή την συμπεριφορά. Πέραν αυτού χρειάζεται να του μάθει και κάτι άλλο την αντικατάσταση την «κακής» συμπεριφοράς με μία άλλη «καλή».

Άρα, θα μπορούσε με ηρεμία να του εξηγήσει για ποιον λόγο η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν είναι σωστή και να του υποδείξει μία νέα σαν αντικατάσταση της άλλης. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί παίρνει μία καραμέλα από ένα άλλο παιδί, μπορούμε να μάθουμε στο παιδί να ζητάει ευγενικά όταν θέλει να πάρει κάτι. Αυτό είναι δείγμα αγάπης; Ναι, γιατί δεν πληγώνεται το παιδί. Αντιθέτως μαθαίνει να σέβεται και να έχει όρια στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Σεβασμός, ένα όριο ανοχής

Επιστρέφοντας στην αγάπη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, αυτό που είναι ίσως το πιο σημαντικό είναι ο σεβασμός ανάμεσα στους δύο.

Ο σεβασμός ισχύει σε όλα τα είδη αγάπης. Ναι, το έχουμε ακούσει πολλές φορές, αλλά τι είναι πρακτικά; Είναι το όριο ανοχής που έχει ο σύντροφός μας ως προς εμάς για όποια συνθήκη τον αφορά σε όλα τα θέματα ζωής.

Για να το κάνω πιο χειροπιαστό, ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν είναι χειμώνας, έχει χιονίσει και εγώ αγαπώ να φτιάχνω χιονάνθρωπους, πρέπει να σεβαστώ το όριο ανοχής της ύπαρξής του στους κάτω των 0 βαθμών κελσίου. Διαφορετικά, αν βάλω τον χιονάνθρωπο στο σπίτι μου θα λιώσει και θα τον χάσω.

Σε ανθρώπινο επίπεδο, αν αντί να χαϊδέψω τον σύντροφό μου τον χτυπήσω, προφανώς θα έχω παραβιάσει το όριο ανοχής του. Αντί να θέλει να είναι κοντά μου, θα βρίσκει τρόπους να φύγει. Κάποιος άλλος μπορεί να έχει χαμηλό όριο ανοχής στην ένταση της φωνής. Αν εγώ έχω μάθει να μιλάω δυνατά, θα πρέπει να προσαρμοστώ στο όριο που μου θέτει ο σύντροφός μου και να μάθω να μιλάω πιο χαμηλόφωνα αποδεικνύοντας του έμπρακτα ότι τον σέβομαι και ότι έχω αισθήματα αγάπης προς αυτόν.

Πίστευα ότι αγάπη είναι να πονάς

Σκεπτόμενη τα νεανικά μου χρόνια και τη μουσική που άκουγα, θεωρώ ότι πίστευα πως αγάπη είναι να πονάς, να υποφέρεις, να υπομένεις.

Πάρτε λίγο χρόνο και σκεφτείτε κάποια τραγούδια αγάπης και έρωτα που ίσως σας αρέσουν πολύ. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όλα τονίζουν πόσο πολύ πόνεσε ο ένας τον άλλο. Που τον άφησε, που δεν τον αγάπησε τόσο κλπ. Πιστεύοντας ότι μάλλον έτσι είναι οι σχέσεις και η αγάπη ζούσα και εγώ μεγάλους έρωτες. Πόσο λάθος έκανα!

Όλη η ιστορία ήταν μόνο στο μυαλό μου. Στην αγάπη υπάρχει η ανταπόδοση συναισθημάτων και σεβασμός εξ ορισμού! Στην πορεία της ζωής μας, έρχονται άνθρωποι με τους οποίους είναι να πορευτούμε για κάποια χιλιόμετρα μαζί τους για κάποιους λόγους. Να νιώσουμε κάποια συναισθήματα ερωτικής φύσεως, να ωριμάσουμε, να μάθουμε τα όριά μας και το τι μας αρέσει και τι όχι. Ή πάλι απλά για να προετοιμαστούμε για τη σχέση αγάπης που όταν θα έρθει, θα είμαστε όντως έτοιμοι να τη ζήσουμε.

Όταν σταματάνε οι στίχοι

Σε όλη αυτή τη μουντάδα που υπάρχει γύρω μας με όλα αυτά που συμβαίνουν, θα ήθελα να πω ότι υπάρχει αυτή η αγάπη που δεν είναι ούτε τέλεια ούτε επάνω σε ροζ συννεφάκι.

Όμως τουλάχιστον έχει τα στοιχειώδη. Σεβασμό και ανταπόδοση συναισθημάτων. Και εκεί σταματάνε να μιλάνε τόσο δυνατά οι τόσο πονεμένοι στίχοι από δήθεν μεγάλους έρωτες, γιατί απλά το ζεις. Γεμίζει η καρδιά σου από αγάπη, νιώθεις σιγουριά μέσα σου. Και εκεί ακριβώς συμβαίνει κάτι που κανείς δεν περιμένει. Νιώθεις απέραντη ελευθερία να κυνηγήσεις νέα όνειρα ή νέους δρόμους στην πορεία της ζωής σου. Ποιος θα φανταζόταν ότι η δέσμευση στην αγάπη σου ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της ελευθερίας;

Υστερόγραφο

Και αν ακόμη η αγάπη δεν σου έχει χτυπήσει την πόρτα, αγάπα εσύ τον εαυτό σου. Πώς; Μα όπως όταν είσαι με κάποιον σύντροφο.

Με σεβασμό στον εαυτό σου αφουγκράσου το μέσα σου. Τις ανάγκες σου, τα όνειρά σου. Γιατί αν δεν αγαπήσουμε εμείς πρώτα τον εαυτό μας, δεν θα το κάνει κανείς άλλος για εμάς…

Facebook
Twitter
LinkedIn
Reddit
Telegram

Περισσότερα άρθρα

δίαιτα κέτο

Δίαιτα Κέτο: Όλη η αλήθεια

Η δίαιτα κέτο είναι μια διατροφή πολύ φτωχή σε υδατάνθρακες και πλούσια σε λιπαρά. Ένα κλασικό πρόγραμμα στην δίαιτα κέτο αποτελείται σε

Scroll to Top