Διεκδικητική συμπεριφορά και Διατροφή

 Μια διεκδικητική συμπεριφορά προάγει την ισοτιμία στις ανθρώπινες σχέσεις. Μας δίνει τη δυνατότητα να εκφράζουμε τα «θέλω» μας χωρίς να μας κατακλύζει υπερβολικό άγχος. Μας δίνει τη δύναμη να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας χωρίς να απορρίπτουμε τα συναισθήματα των άλλων. Διεκδικούμε το χώρο μας χωρίς να «τρώμε» το χώρο των γύρω μας.
Τι γίνεται όμως με τα μη διεκδικητικά άτομα; Πώς επηρεάζεται η στάση τους και συνεπώς η διατροφή τους από την έλλειψη διεκδικητικής συμπεριφοράς;
Το προφίλ του μη διεκδικητικού ατόμου:
Είναι άτομα φοβισμένα και αγχωμένα. Έχουν μάθει να επιτρέπουν στους άλλους να επιλέγουν, χωρίς να υπολογίζουν τη δική τους θέληση. Δυσκολεύονται να βάλουν τα όριά τους και γι’ αυτό αισθάνονται διαρκώς θυμό χωρίς να έχουν το θάρρος να το εκφράσουν (παθητικο – επιθετική συμπεριφορά). Προσπαθούν διαρκώς να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες των άλλων ακόμα κι αν αισθάνονται ότι πιέζονται πολύ. Δεν νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο, με συνέπεια να γίνονται έρμαια των καταστάσεων στη ζωή τους. Είναι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση και συνήθως αποφεύγουν περιστάσεις που θα τους κάνουν να νιώσουν άβολα και θα τους φέρουν σε δύσκολη θέση.
Διατροφή
Η έλλειψη διεκδικητικής συμπεριφοράς σχετίζεται άμεσα με τη διατροφή του ατόμου. Όταν κάποιος δεν είναι επιλεκτικός με τους ανθρώπους γύρω του και όταν ψάχνει συνεχώς τρόπους να τους ικανοποιήσει τότε είναι πολύ πιθανό να μην παίρνει αυτά που χρειάζεται από μία σχέση (ερωτική, φιλική, συγγενική). Αυτό το κενό πολλοί άνθρωποι προσπαθούν μάταια να το καλύψουν με το φαγητό. Το φαγητό τους δίνει εκείνη τη στιγμή την ικανοποίηση που δεν παίρνουν από τους σημαντικούς άλλους. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα το κενό εξακολουθεί να υπάρχει μέσα τους και ως εκ τούτου καταφεύγουν και πάλι στο φαγητό σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να το καλύψουν. Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, ο οποίος είναι δύσκολο να «σπάσει» όσο δεν υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά του ατόμου. Πολλοί άνθρωποι προκειμένου να μην «κακοκαρδίσουν» το άτομο που τους μαγείρεψε μπαίνουν σε μια διαδικασία να τρώνε χωρίς να πεινάνε, δυσκολεύονται να πουν «όχι» και υποκύπτουν στις πιέσεις για λίγο ακόμα φαγητό («Άμα δεν το φας θα στενοχωρηθώ»). Τα μη διεκδικητικά άτομα πολλές φορές αδυνατούν να απαντήσουν σε πικρόχολα σχόλια για την εμφάνισή τους ή το βάρος τους («Πώς πάχυνες έτσι» ή «Σαν στέκα είσαι») με αποτέλεσμα να έχουν την τάση να «πνίγουν» τη στενοχώρια τους στο φαγητό ή να το αποφεύγουν εντελώς.
Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντική η εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά ώστε να μάθουμε να αγαπάμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τις ανάγκες τις δικές μας από τις ανάγκες των άλλων.  Να σεβόμαστε την ύπαρξή μας.
Και να θυμάστε: Όταν έχετε έναν μπουφέ μπροστά σας με όλα τα καλά και δεν επιλέγετε τι να πάρετε τότε το σίγουρο είναι ότι θα φάτε τα αποφάγια!