Για ένα σημαντικό αριθμό ανθρώπων το φαγητό καλύπτει επιδερμικά τα συναισθηματικά τους κενά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το φαγητό δεν τα επουλώνει.
Αναλύοντας την πραγματικά δεδομένα της πείνας
Πολύ συχνά καταπίνουμε τα συναισθήματά μας και τρώμε και μια μπουκιά να πάνε παρακάτω. Στην ουσία τα θάβουμε μέσα στο σώμα μας.
Aυτά όμως κάνουν σιγά, σιγά την εμφάνισή τους ξεχειλίζοντας με τη μορφή λίπους έξω από τα στενά μας ρούχα που τώρα πια δεν μας χωράνε. Για να συμβούν όμως τα προηγούμενα, αυτό σημαίνει ότι έχεις τη δυνατότητα να φας…
Η άφιξη κάθε νέου παιδιού στον κόσμο φέρνει μαζί με τη γέννησή του και ατέλειωτα συναισθήματα χαράς και προσδοκιών. Τόσο στους ίδιους του γονείς όσο και στο άμεσο συγγενικό και φιλικό περιβάλλον. Εγκάρδιες ευχές για μια καλή και γεμάτη υγεία ζωή του βρέφους έρχονται από παντού.
Ο ρόλος της οικογένειας
Η οικογένεια έχει τον πιο βαρυσήμαντο ρόλο, όσον αφορά την υγιή ανάπτυξη ενός νέου ανθρώπου. Είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.
Δυστυχώς, πολύ συχνά οι σύγχρονες συνθήκες ζωής που είναι παντρεμένες με το στρες και το άγχος καταντάνε τις περισσότερες οικογένειες προβληματικές. Με το πέρασμα του χρόνου τα μέλη της οικογένειας αρχίζουν και αρρωσταίνουν.
Οι ασθένειες δεν έρχονται μια μέρα να μας χτυπήσουν ξαφνικά την πόρτα ώστε να τις δούμε κατάφατσα και να τις αντιμετωπίσουμε. Μπαίνουν κρυφά και υποχθόνια κάτω από την πόρτα.
Κι έτσι, χωρίς καν να το παίρνουμε χαμπάρι έρχονται μία μία, πότε κάνοντας την εμφάνισή της η παχυσαρκία, πότε η χολησταιριναιμία, πότε η υπέρταση, πότε ο διαβήτης, πότε η κατάθλιψη, πότε οι εξαρτήσεις όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, πότε η βία και κάποιες φορές όλες μαζί ή ακόμα και συνδυασμοί αυτών. Με τον τρόπο αυτό η οικογένεια που αποτελεί τον πυρήνα της κοινωνίας καταντάει σιγά σιγά ένα μικρό καρκίνωμα.
Ποιος είναι ο εχθρός;
Είναι πολύ σημαντικό να ανοίξουμε τα μάτια μας και να αντικρίσουμε ποιος είναι πραγματικά ο εχθρός. Δ
εν είναι κανένας άλλος παρά ο ίδιος μας ο εαυτός που βολεύεται σε μια καρέκλα και περιμένει πως θα τα έχει όλα απλόχερα. Που κάθεται ανέμελος προς το μέλλον πιστεύοντας πως όσα άσχημα συμβαίνουν στους άλλους γύρω του είναι απλώς συμπτωματικά και πως αυτός είναι άτρωτος.
Η υγεία είναι ένα πολύτιμο αγαθό όσο το κρατάμε στα χέρια μας. Από τη στιγμή που θα το χάσουμε, θα είμαστε με το χέρι στην τσέπη και θα πληρώνουμε τα νοσήλια.
Και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι όσο περισσότερο χάνουμε την υγεία μας τόσο περισσότερα νοσήλια θα πληρώσουμε. Το σπουδαιότερο είναι ότι όσο περισσότερο κλονίζεται η υγεία μας τόσο περισσότερο χάνουμε την αξιοπρέπειά μας απέναντι στην ίδια τη ζωή.
Είναι σημαντικό να ζεις με αξιοπρέπεια
Είναι σπουδαίο συναίσθημα να ξυπνάς το πρωί και να νιώθεις ευγνωμοσύνη που είσαι υγιής.
Οι συνθήκες διαβίωσης σήμερα είναι τόσο δύσκολες από κάθε άποψη. Για να νιώθεις αυτό το συναίσθημα της ευεξίας πρέπει να παλεύεις και να διεκδικείς καθημερινά την υγεία σου.
Η Μεσογειακή διατροφή σε συνδυασμό με τις παραδόσεις μας αποτελούν τη μαγιά και το αλεύρι που θα ζυμώσουν το καρβέλι της οικογενειακής υγείας. Εφόσον εξασφαλίσουμε αυτό το πολύτιμο αγαθό, θα μπορέσουμε να θρέψουμε τόσο την ψυχική όσο και την πνευματική μας υγεία.
Ο άρρωστος δαπανά ένα τεράστιο μέρος –αν όχι όλη- από την ενέργειά του σκεπτόμενος πώς και πότε θα θεραπευθεί ή πως θα επιβιώσει. Η ίδια η ασθένεια του απορροφά το σύνολο των σκέψεων του καταβροχθίζοντας την ενεργητικότητα και τη δημιουργικότητά του.
Τραγική ειρωνεία
Ο πλανήτης μας κυριαρχείται και κυβερνάται ως επί το πλείστον από άρρωστα και διεφθαρμένα μυαλά που έχουν καταφέρει να οδηγήσουν τη γη ένα βήμα πριν το χείλος της παγκόσμιας οικολογικής και οικονομικής καταστροφής.
Είναι τραγική ειρωνεία να μιλάμε σήμερα για φαινόμενα παχυσαρκίας. Τα 4/5 του παγκόσμιου πληθυσμού ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και όταν το 90% του πλούτου το κατέχουν 10.000 άτομα.
Η πραγματική πείνα δεν βρίσκεται στα τηλεπαιχνίδια τύπου survivor αλλά στα σπίτια των μεταναστών, στα σπίτια όλων των φτωχών του τρίτου κόσμου που πότε πνίγονται από μια πλημμύρα πότε καταστρέφονται από ένα σεισμό και πότε ξεκληρίζονται από μια αρρώστια. Φαίνεται όμως ότι όλα αυτά περνάνε καθημερινά σαν ψιλά γράμματα στις εφημερίδες και στις συνειδήσεις μας.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας υπολογίζεται ότι πεθαίνει περίπου ένα παιδί κάθε λεπτό από πείνα και υποσιτισμό. Μέχρι να τελειώσεις αυτό το άρθρο που διαβάζεις θα έχουν πεθάνει περίπου δέκα παιδιά.
Είναι αδιανόητο να μιλάμε για παιδική παχυσαρκία όταν εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα. Είναι τραγελαφικό να ζητάμε από τα παιδιά μας να σταματήσουν να τρώνε όταν δίπλα μας τα παιδιά των μεταναστών αντί να πηγαίνουν σχολείο πουλάνε λουλούδια και χαρτομάντιλα στα φανάρια για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους να επιβιώσουν.
Ανίκανες γενιές
Οι γενιές που κατέχουν σήμερα την εξουσία φαίνονται ανίκανες να αλλάξουν αυτή την τραγική ισορροπία. Τουλάχιστον εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να επενδύσουμε στα παιδιά που αποτελούν την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Είμαστε υποχρεωμένοι να μεγαλώσουμε υγιή όλα τα παιδιά για ένα και μόνο σκοπό. Να διεκδικήσουν αυτά ένα καλύτερο μέλλον για τη δική τους ζωή αλλά και τα δικά τους μελλοντικά παιδιά.
Πρέπει να ευαισθητοποιήσουμε τα τυχερά παιδιά που γεννήθηκαν μέσα στις ανέσεις του δυτικού κόσμου.
Όλα αυτά τα παιδιά εφόσον εξασφαλίσουν την υγεία τους, θα υπάρχει χώρος μέσα στο μυαλό τους για να σκεφθούν. Να σκεφθούν ότι κάτι πρέπει να κάνουν για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής όλων των ανθρώπων.
Θα υπάρχει χώρος μέσα στις έννοιες τους για να νοιαστούν και για τους συνανθρώπους τους. Θα υπάρχει χώρος μέσα στις σκέψεις τους να αντιληφθούν ότι όπως φερόμαστε και βιάζουμε καθημερινά τη γη δεν θα μας ανεχθεί για πολύ καιρό ακόμα. Σύντομα θα μας αποβάλλει και τότε είναι που θα πέσει η πείνα του survivor…
